skip to main | skip to sidebar

مسخ گاه

۱۳۸۷ دی ۱۹, پنجشنبه

چرا گاهي هيچي نمي تونه تنهايي آدم را پر كنه
ارسال شده توسط فروغ در ۱۳:۵۶

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

پیام جدیدتر پیام قدیمی تر صفحهٔ اصلی
اشتراک در: نظرات پیام (Atom)

بایگانی وبلاگ

  • ◄  2011 (1)
    • ◄  ژوئن 2011 (1)
  • ◄  2010 (6)
    • ◄  ژوئیه 2010 (2)
    • ◄  مه 2010 (1)
    • ◄  مارس 2010 (2)
    • ◄  ژانویه 2010 (1)
  • ▼  2009 (33)
    • ◄  اکتبر 2009 (2)
    • ◄  سپتامبر 2009 (1)
    • ◄  اوت 2009 (1)
    • ◄  ژوئن 2009 (2)
    • ◄  مه 2009 (2)
    • ◄  آوریل 2009 (3)
    • ◄  مارس 2009 (3)
    • ◄  فوریه 2009 (7)
    • ▼  ژانویه 2009 (12)
      • چرا
      • گيرم كه در باورتان...
      • تشكر
      • بالاتر از سياهي رنگي هست يا نه؟
      • كتاب
      • به چه دلهره سيب را دزديدم
      • شب-انتظار
      • دنيا كج تا مي كنه
      • جوجوم
      • چرا گاهي هيچي نمي تونه تنهايي آدم را پر كنه
      • آي عشق آي عشق
      • secret garden
  • ◄  2008 (37)
    • ◄  دسامبر 2008 (10)
    • ◄  نوامبر 2008 (11)
    • ◄  اکتبر 2008 (8)
    • ◄  سپتامبر 2008 (8)

وبلاگهاي مورد علاقه من

  • سكوت
  • پيچوندن
  • ناژو
  • رد پای شعر
  • کوچه های بن بست
  • خدرو